Uribe Referandumu: Daha fazla yolsuzluk, siyasi oyun ve anti-demokrasi

Oy verecekler her ne kadar politik haklara sahip nüfusun yüzde 25’lik küçük bir kesimini oluştursa da -ki bu da, kendisini seçen altı milyonun biraz üzerinde küçük bir azınlığı oluşturuyor-, Uribe referandumu, hükümetin seçim sandıkları yoluyla desteklenmesinin bir biçimden öte şey değil.

Oligarşi, liderliğini, neo-liberal düşüncelerinin güçlü kampanyasını, faşizmini ve topyekün savaş ya da devlet terörizmini sürdürmesinı “ateşlemeye” hizmet eden, Uribe Velez lehine bir halk oylamasına ihtiyaç duyuyor.

Referandum aynı zamanda Washington emirleri yoluyla yürüttüğü politikasının meşrulaştırılmasına da yardım edecektir. Yoksulluk artar ve hem yerli hem de yabancı asalak mali sermaye ayrıcalıklarını ve karlarını çoğaltırken, bazı vergi imtiyazlarında ve üst kademedeki devlet memurları ve milletvekillerinin yüksek maaşlarında kesintiler yapıyor gibi görünerek yoksulları aldatacaktır.

Alvaro Uribe Velez (AUV), “politik oyun ve yolsuzluklara karşı savaş” gibi slogan ve vaatlerlerle, rejim değişikliği ya da neoliberal ve faşist, demagojik “Toplum Devleti” düşüncelerinin, kafa sallayarak kendisini onaylayan Oligarşi Sendikalarının toplantıları ve emperyalizmin uluslararası forumlarından; önceden hazırlanmış kamuoyu araştırmalarından; paramiliterlerin yeniden konuşlandırması, yasallaştırılıp sayılarının artırılmasından; CONVIVIR gibi paramiliter grupları çoğaltan “bir milyon arkadaş” ya da muhbir ve köylü askerden daha da fazla toplumsal destek örgütlemesi gerektiğini biliyor.

Ancak gelişmeler bu onaylamaları açıklığa kavuşturmaktadır. Uribe’nin halk karşıtı yasa ve politikaları ortaya çıktıkça, kitleler önündeki itibarı sarsılmaktadır. Zaman geçtikçe, Uribe taraftarları daha da kaygılanmakta ve daha şimdiden referandum’a gitmenin onun “imajının zarar” görüp görmeyeceğini düşünmekteler. Bunun yerine, Alvaro Uribe Velez’in seçim vaatlerini yerine getirmedeki ciddiyet ve çabalarının tanıtlanmasına yardım edecek ve böylece yenilmesinin önünü alacak yasal ve politik oyunlara başvurmaları gerektiğine inanmaktalar.

Sahtekar içerikler

Referandum demokrasiye karşı işlenmiş bir sahtekarlıktır. Hiç de dürüst olmayan bir nokta da hükümete destek sağlamak için sorulan şu sorudur: “Refenrandum’un tüm maddelerine katılıyor musunuz?” Başka bir hile de yüksek harcamalı gereksiz bir referandum düzenlemek (yaklaşık 250 milyar Kolombiya pezosu). Genel olarak bu referandum’un bir başka hilesi de, görünüşe göre “olumlu şeyleri”, yolsuzluk ve politik oyunlarla dolu anti-demokratik zehire başlamasıdır. Bu, emeklilik fonlarında küçük ölçüde bir artış, ücret artışlarının ve devlet tarafından yapılan toplumsal harcamaların dondurulmasıyle işçileri daha da yoksullaştıracak bir Referandumdur. Ama diğer yandan da kamu borçlarının (iç ve uluslararası) geri ödenmesini ve halka karşı yürütülen savaş harcamalarını artıracaktır. Bu aynı zamanda da daha fazla işsizlik ve işçiler açısından daha fazla istikrarsizlik yaratacaktır. Referandum aynı zamanda da otoriter başkanı, politik oyunları ve kamu harcamaları idaresindeki yolsuzluğu güçlendirecek, ve böylece de yerel bütçeleri etkilerken öte yandan, yolsuzlukları ve yetersiz uygulamalarından ötürü hemen hiç biri halk çoğunluğu tarafından tasvip edilmeyen, Belediye Başkanı, Meclis Üyeleri, Vali ve Milletvekillerinin hizmet süresini uzatmaya yeltenen Yürütme Kuruluna (Devlet Başkanı ve Maliye Bakanı) daha fazla kaynak aktaracaktır.

Ulusal bütçeden tasarruf yapmak adına, Uribe’nin “Toplum Devlet”inden dönüp Totaliter bir Devlet’e yöneleceklerdir. Hazine ve devlet hazinesi yerel idarelerinden sorumlu resmi kurumların tasviyesiyle, hükümetin salt hazine üzerinde değil de, insan hakları meseleleri üzerinde de politik denetimleri kalmamıştır. Tekeller (yolsuzluğu en fazla yaratan ve ondan en fazla yararlananlar) devleti harcamaları dondurma ve hazine denetimlerini, kamu fonlarını özelleştirme yoluyla kullanarak güçleniyorlar.

Referandum, örgütlerin krimanilleştrilmesi, Kolombiya politik yaşantısı içerisinde halkın eylemi ve katılımı gibi demokrasiyi önleyen gerekliliklere değinmiyor. Dilekçe verme hakkı ve birbirlerine sıkıca bağlı toplu sözleşme ve grev hakkı da bu referandumda yok.

Gerici görevlerinin bir parçası olarak, bir seçim reformu yapmaya çalışıyor ve aynı zamanda emperyalizmden yana burjuva devlet olarak adı kötüyü çıkmış kurumları "temizlemeye" çalışmak için Parlementoyu reforme etmeye çabalıyorlar. Varolan Yapı'nın hizmetine, parti politikalarını güçlendiriyor ve muhalefetten mücadele ederek bu egemen sisteme karşı başka alternatifler inşa etmeye çalışan örgüt ve diğer partileri ihlal ediyorlar.

Uyuşturucu kullanımını cezalandırarak, gençlik, Polis ve Ordu'nun bir hedefi haline getirilecek; gençleri daha da fazla sömürüp baskı uygulanacak; -uyuşturucu kullanmıyorlarsa bile "ekebilirler"-, ve iş, anne-babalarının yığınla para cezası ve mahkeme masrafı ödemesine kadar gidecek. Bunun yerine uyuşturucu bağımlığının nedenlerine bakılmalıdır. Kriminalize ederek uyuşturucu kartellerinin yaptığı devasa karları artıracaklar ve bağımlıların sağlık sorunlarını hükümetin kamu sağlığı, istihdamı, eğitimi, eğlence ve sportif etkinliklerine yönelik sorumluluklarından kaçınarak çekiştirmiş de olacaklardır.

Çekimserlik: Kitlesel bir demokratik yanıt.

Referandum'un içerik ve önemiyle ilgi tartışmayı dikkatlice incelemek gerekiyor. Bazı kamuoyu araştırmalarına göre Uribe, kampanyasının "çok iyi bir söylemi"nden vazgeçti: "POLİTİK OYUN VE YOLSUZLUKLARA KARŞI REFERANDUM".

Demokrasinin sadece politik oyunlarda, seçimlerde ve Kongre'de var olduğu görülüyor. Pek çok kişi ve örgüt 91 Anayasa'sını büyük bir demokratik başarı olarak algılıyor ve bu anayasayı savunarak Uribe'ye karşı mücadele ediyor.

Referanduma karşı mücadele etmeye çalışan bir çok cephe var. Bunlar arasında, görevi politik düşüncelerin bağımsızlığını korumak; gerçek demokrasi hakkındaki burjuva yalanları bertaraf etmek amacıyla kendi demokratik görüşlerini tartışıp paylaşmak; ezilenleri özgürleştirmek; burjuva-emperyalist düzende sürekli dışlanan çoğunluğun, proletaryanın, siyasi özgürlüğe sahip olması için mücadele etmek görevi olan sol da var.

Alvaro Uribe Velez, oligarşi ve emperyalizm, acımasız faşizmi uygulayarak halkı demagojik sosyo-politik önlemleriyle kandıracaklarını ve terörizmi kullanarak kendi hakları için mücadele eden öteki kesimleri de ezeceklerini biliyorlar. Bu nedenle, devlet terörünü derinleştiren faşizm sürecini güçlendırmek için Referandumun sahte "olumluluk"unu ortaya atıyorlar.

Uribe'nin "kurtarıcı" imajını devam ettirmeye çalışırken, aynı zamanda düşük erim [low reach] içeren ve gerekli paranın sadece 1/3'ünün olduğu bir yıllık bir "toplumsal yeniden canlandırma planı" başlatıyorlar. Sistem'in hizmetinde bulunan politikacılarının büyük çoğunluğu, halk sadece EVET, HAYIR veya BOŞ oyları versin diye Referandum'u destekliyor. Küçük bir seçmen kesimine hükümet'in istediği EVET oyunu politik oyun ve sahtekarlıklarla dayatabileceklerine inandıklarından, seçmenlerin yüzde25'inin katılımını sağlamak için kıvranıyorlar. İşte bu nedenle de halk muhalefetine meydan vermemek istiyorlar; halka oy verme konusunda çekimser kalma çağrısı yapma hakkının bile önüne engeller çıkarıyorlar.

Şurası oldukça açıktır: Sömürülen işçiler, öğretmenler, aydınlar, yoksul köylüler, kentlerde yaşayan küçük ve orta mülk sahipleri, üreticiler, gençler ve kadınlar, devlet güçleri tarafından dışlanan herkes yararına tek demokratik ve politik yanıt protestolarla birlikte aktif bir çekimserliktir. Seçim sandıklarına gitmemek, tek başına referandum'un geçerliliğini yok edecek politik bir etkiye sahip olmayacaktır. O aynı zamanda yolsuzluk yapan ve devleti tanımayan acımasız egemen önderin emirlerine uymama alamına da gelecektir.